|
|
|
|
Respect Laatst heb ik een mooi voorbeeld van respect mogen meemaken, waarin heel duidelijk werd wat respect eigenlijk betekent en hoe het aanvoelt. We waren in een ruimte met 12 mensen en 2 grote honden. De ene hond was een aanhankelijk beest, dat graag aandacht wilde en graag geaaid wilde worden. Ze snuffelde dan ook aan iedereen en likte graag je handen op zoek naar erkenning. De andere hond was meer een waakhond, die wilde graag eerst de ruimte verkennen om te kijken of het hier wel veilig was. Daarna kwam ze terug om te kijken wat voor mensen er waren, zonder dat ze opdringerig werd. Het was een opmerkelijk verschil. De aanhankelijke hond was zeer aandoenlijk en je moest je echt inhouden om haar niet te geven wat ze graag wilde, namelijk aandacht, het liefst zou je haar lekker knuffelen en aaien. De waakhond had dit niet, die stelde zich zeer onafhankelijk op, gaf iedereen de ruimte om zichzelf te zijn en hield afstand. Ik vond het een heel verhelderende ervaring, want in eerste instantie zou ik gekozen hebben voor de aanhankelijke hond, lekker knuffelen en kroelen, maar toen ik het verschil mocht voelen en meemaken, heb ik mijn mening herzien. Zelf zou ik nu voor de waakhond kiezen, die je de ruimte geeft en respect heeft voor je grenzen, ik voelde me zelf heel beschermd door deze hond, ze gaf me een veilig gevoel. Door deze ervaring heb ik een duidelijk beeld kunnen vormen van wederzijds respect. Want wat is respect anders dan elkaars grenzen erkennen? Nu zal ik ook beter het verschil kunnen zien in de omgang met andere mensen. Je komt in je leven veel mensen tegen, waarvan sommigen zelfs je vrienden worden. Eerst lette ik er niet zo op hoe mensen jouw grenzen respecteerden, dat viel me gewoon niet zo op. Af en toe knaagde er dan wel wat, zo van er klopt iets niet, maar wat het precies was werd me niet helemaal duidelijk. Maar nu ik deze ervaring heb gehad zal ik makkelijker dat gedrag herkennen en me niet meer zo snel inlaten met mensen die zich opdringerig gedragen. Daarom is het dus heel erg belangrijk om duidelijk mijn grenzen aan te geven. Wanneer ik mijn grenzen aangeef is het moeilijker voor die ander om er overheen te gaan, dan kan ik namelijk direct ingrijpen. Herkenning is heel belangrijk en herkennen doe je pas wanneer je de dingen goed gevoeld of ervaren hebt. Opdringerigheid komt vaak voort uit niet erkend worden, aan aandacht nodig hebben. Met aandacht vragen is niets mis. Wanneer je maar blijft aanhouden en blijft vragen, is er voor die ander en, heel belangrijk vooral voor jezelf, geen ruimte om te ontwikkelen. Je blijft dan in je kindstuk hangen van: ik wil nu aandacht (huilen)! Op een gegeven moment is het tijd dat je de behoefte om aandacht van een ander te krijgen eens omzet naar ik kan het zelf. Natuurlijk is het belangrijk om erkend te worden en aandacht te krijgen, maar dan wel uit een gezonde behoefte en niet uit behoeftigheid. Herkennen van dit patroon, het aandacht vragen, zal je pas goed duidelijk worden wanneer je er mee geconfronteerd wordt. Een duidelijk teken is bijvoorbeeld wanneer je vrienden je gaan mijden, terwijl er in jouw ogen helemaal niets is gebeurd. Nog een heel duidelijk voorbeeld is wanneer er helemaal geen schot zit in je ontwikkeling, dan is het wellicht eens tijd jezelf af te vragen waarom de dingen niet gaan zoals jij graag wilt. Geef jij jezelf wel genoeg aandacht? Voldoe jij wel aan je eigen wensen of moeten anderen dat voor jou realiseren? Energie en aandacht aan een ander geven is goed, maar het moet wel in balans zijn. Dus het is belangrijk om onze grenzen te bewaken als we met andere mensen te maken hebben. Wanneer je zelf goed in balans bent is het ook makkelijk om de ander het goede voorbeeld te geven.
Nanda, 23 november 2008
|
|
|