|
|
|
|
Gedachten Gedachten vormen de basis van je emoties, van je voelen. Alles is begonnen met een gedachte. Gedachten kunnen scheppen. Gedachten creëren leven, bewustzijn, want wat ben je zonder gedachten? Maar het is wel van belang wat je denkt. Wanneer je telkens denkt: ik ben niet goed, ik kan het niet, dan zul je dat creëren, juist omdat je er bewust over nadenkt. Omdat je het voeding geeft, je geeft er ook een negatief gevoel, een emotie aan. Emoties zijn inprentingen van gevoelens, deze kunnen positief of negatief zijn. Waarom denken mensen toch zo negatief? Zijn wij dat die dit bedacht hebben of is het een inprenting vanuit onze vroegste jeugd. Zijn gedachten onze vrienden of onze vijanden? Het ligt eraan wat je denkt en wat je geloven wilt. Gedachten zijn eigenlijk gewoon dingen die langskomen, die er gewoon zijn. Wij zijn het die deze gedachten vastzetten. Dat vastzetten gebeurt vaak met een negatieve inprenting. Je hebt bijvoorbeeld een hele mooie tekening gemaakt, waar je heel trots op bent. Je laat vol verwachting dit aan je ouders zien. En die zeggen dan: nou dat lijkt helemaal nergens naar, dat huis is veel te klein en waarom zijn die wolken eigenlijk groen? Nu kun je hier als kind op verschillende manieren op reageren en zeggen: maar ik vind het wel mooi en wat jullie hiervan vinden kan me lekker niets schelen. Maar de meest voor de hand liggende reactie is er één van afgewezen voelen, jij hebt je best gedaan en het wordt niet gewaardeerd. Wanneer er bij je volgende tekening weer zo gereageerd wordt door je ouders of iemand anders, ontstaat er een inprenting. Bijvoorbeeld: alles wat ik doe is niet goed, ik kan het niet, ik doe het fout. Deze inprenting, deze gedachte gaat vervolgens een eigen leven leiden. Bij alles wat je wilt tekenen ben je van te voren al bang voor een afwijzing. Wanneer je daar op gefocust bent, dan zul je voor jou doen vaak worden afgewezen. En zo is de gedachte vastgezet, hij kan niet meer stromen en zal iedere keer weer aandacht vragen. Iedere keer hoor jij weer dat stemmetje: ik doe het niet goed. Maar het was slechts een momentopname, een gedachte, een uitgesproken woord van een ander. Jij bent degene die deze gedachte heeft vastgezet. Jij bent dus ook degene die deze gedachte weer kan bevrijden. De mens denkt de hele dag door. Stel je voor dat je iedere gedachte vastzet! Dan zul je op een gegeven moment geen kant meer op kunnen. Het is dan ook goed om na te gaan of je deze gedachten nog wel nodig hebt, of dat het iets heel ouds is, wat nu niet meer waar is. Misschien wilden je ouders je wel aanzetten tot het maken van nog een mooiere tekening, dat je nog meer je best ging doen in plaats van dat jij je potloodjes weg zou gooien. Alles heeft twee of meerdere kanten, bekijk eens voor jezelf wat het is. Heb je het nog nodig, zo niet, doe het dan weg. Laat die gedachte los! Dat zal heus niet zo maar makkelijk gaan, want de mens is nou eenmaal geneigd om vast te houden aan alles wat vertrouwd is. Maar ga er eens mee aan de slag. Word je er bewust van waar die gedachte vandaan komt. Is het eigenlijk de mening van iemand anders? Nou dan kun je er korte metten mee maken. Je stelt je gewoon die ander voor en stuurt deze gedachte terug naar waar hij vandaan kwam. Iedere keer wanneer deze gedachte dus bovenkomt, stuur je hem terug, weg van jou. Je zult zien dat op een gegeven moment het niet eens meer in je opkomt dat je niet goed bent. Dan heb je deze vastzittende gedachte de vrijheid gegeven om weer te stromen, en om te zijn wat hij is: gewoon een langskomende gedachte, een voorbijganger. En voorbijgangers hoef je niet steeds uit te nodigen, die kun je gewoon voorbij laten gaan.
Nanda, 19 februari 2009 |
|
|