|
|
|
|
Een verhaal
Dit verhaal gaat over liefde, pure, zuivere liefde. Er waren eens een man en een vrouw, ze waren gewoon vrienden die bij elkaar op bezoek kwamen om informatie uit te wisselen over wat ze allemaal meemaakten. Maar het belangrijkste was dat ze elkaar volledig vertrouwden, er was geen ‘moeten’ tussen hen, ze lieten elkaar volkomen vrij, ze lieten elkaar volledig in hun waarde en dat maakte hun vriendschap zo bijzonder. Op een dag, niet eens zo lang geleden kwamen ze weer eens bij elkaar. Omdat het zo fijn was om met en aan elkaar te werken, deden ze die dag een healing bij elkaar. Eerst ging de vrouw liggen en de man maakt haar weer vrij en schoon. Iedere keer dat ze een behandeling uitwisselden, gebeurde er wel wat speciaals en iedere keer kwamen ze op een dieper niveau uit. Dit keer kwam er een roze kristallen kasteel te voorschijn, schitterend om te zien. Vanuit dit kasteel werd er gewerkt aan de vrouw maar tegelijkertijd ook aan de aarde. Strengen van vertrouwen en liefde werden doorgetrokken en de vrouw mocht weer een deel van zichzelf transformeren wat zij niet meer nodig had. Daarna mocht de man gaan liggen voor een behandeling en ook daar werd er flink gewerkt, alle chakra’s werden aangeraakt en verbonden met dit roze licht en met dat zijn chakra’s werden verbonden met dit liefdevolle roze kristallen licht, werden ook de aarde chakra’s verbonden. En net toen de vrouw wilde afsluiten, zei de energie tegen haar: ‘pak zijn hand vast’ en zij dacht nog, nou moet dat, is dat niet een beetje raar? ‘Toe’, zei de energie, ‘pak zijn hand en houdt hem stevig vast’. Dus de vrouw pakte zijn rechterhand in haar beide handen en ze zette zich neer. En toen zei de energie: ‘laat nu jullie bewustzijn samensmelten’, en de vrouw dacht nog, is dat niet eng dan, dan kan hij toch voelen en weten wie ik ben? Maar goed, ze dacht zo erg is dat vast niet, dus laat het maar gebeuren en ze zei voor zichzelf: ‘ik sta toe’. Toen begon de energie te stromen, eerst langzaam en verwarmend door hun beider handen heen en de stroom werd sterker en sterker. Hun bewustzijn smolt samen en opeens waren ze vrij….alsof ze uit hun lichamen stroomden en één werden met alles om hun heen, één met het universum. Wauw, wat een ruimte en vrijheid. En de vrouw dacht nog, hee ik voel de man helemaal niet, nee ik ben nu groter dan ooit en ik voel me sterker dan ooit en alle zorgen en aardse dingen vielen in het niet. Ik Ben! Toen gingen ze door de dimensies heen, boem, boem, boem…verder en verder, richting de zon en er doorheen, om opnieuw in een grote ruimte te komen, in een ander universum. En in hun kielzog ging de aarde er achteraan, mee naar boven, mee naar de vrijheid….. Maar kan dat nu wel, zei de vrouw tegen de man, ik bedoel, dat we de aarde op sleeptouw nemen? Ja, zei de man, dat kan, want we zijn in wezen groter dan we denken, het universum denkt niet in aardse termen van lichamen en beperkingen. Het universum is één en alles bestaat uit energie, en wanneer de juiste energieën in harmonie en liefde bij elkaar komen, kunnen er wonderen ontstaan.
Nanda, 13 april 2008
|
|
|